خاطرات سفر به لالجين مهد سفال ايران

لالجين شهري کوچک در اطراف همدان که به دليل ورود گردشگران از سراسر ايران رونق زيادي پيدا کرده است . شهري رنگارنگ که غير ممکن است بتوانيد در مقابل مغازه هاي بسيار زيباي آن مقاومت کنيد و وارد مغازه اي نشويد و سوغات و يادگاري براي خود و خانوادتان نخريد.سالها پيش قبل از اينکه لالجين معروف شود ، مغازه و کارگاه هايي بودند که سفال توليد مي کردند ولي نه تا اين حد تعداشان زياد بود و نه با فروشگاه هاي شيک و مدرني روبرو مي شديد و البته از جنس هاي کشور چين خبري بود .ولي نمي توانيد همدان برويد و از شهر سفال ايران غافل شويد.

روز ششم فرورودين ساعت ? صبح  از تهران به همراه منزل و پدر و مادرم به سمت همدان راه افتاديم  .مسير همدان از جاده ساوه تقريبا ? تا ? ساعت با تهران فاصله دارد . بعد از گذر از عوارضي و حدودا ? ساعت طي مسير گرسنگي بر ما مستولي شد و اولين جايي که ديديم براي صرف صبحانه نگه داشتيم و يه املت سير و چاي  خورديم و بعد از کمي استرراحت راه افتاديم.اينجاهاشو بزنيم رو دور تند تا رسيديم همدان و غار علي صدر , به دليل اينکه ايام نوروز بود صف غار خيلي شلوغ بود وطبقه گفته خود صندوقدار نوبتمون ساعت ?-?  بعد از ظهر ميشد که اصلا نمي صرفيد ولي نکته جالب وجود صف vip بود که با اختلاف پرداختي  حدودا ?-? هزارتومني اگه اشتباه نکنم سريع نوبتمون شد و رفتيم تو و غار جاتون خالي خيلي تجربه جالبي بود ولي براي يک بار کلا کافيه .خلاصه سريع راه افتاديم به سمت لالجين .البته چون بار اولمون بود پرسون پرسون رفتيم و ساعت ?-? رسيديم شهر آب و رنگ.

اول از همه ناهار رو بايد ميخورديم تا بتونيم با خيال راحت بچرخيم و منزل و والده بتونند خريد کنند.بعد از کمي پرس و جو به يک ديزي فروشي نسبتا شلوغ رسيديم.که جلوش کلي ماشين با پلاک هاي مختلف از سراسر ايران ديده ميشد.جاتون خالي ديزيش بد نبود.نون سنگک و سبزي و پياز و ترشي و بعدشم يه چايي قند پهلو ما رو دوباره راهي کرد براي طي العرض.

خلاصه سوار شديم و راه بلدمون شدند  خانوم ها و هي اينجا نگه دار , نه اونجا خوبه , ديديم فايده نداره بهتره ماشين رو يک جا نگه داريم و پياده بگرديم .يک خيابون رو در نظر بگيريد به طول مثلا يکي دو کيلو که دو طرفش , قدم به قدم سفال فروشي هست. اختلاف قيمت هاشون با تهران يا جاهاي ديگه قابل ملاحظه هستش.و قيمت هاي تقريبا ?? تا ?? درصد ارزونتره.البته اينو همسرم گفت که مثلا کاسه اي که از تهران ?? تومن خريده اينجا ?? تومن مي فروشند.يکي يکي مغازه ها رو گشتيم و سنگر به سنگر مي رفتيم جلوتر که ديديم داريم کلافه ميشيم .اخه براي ما تقريبا همشون يک شکل بود ولي مادر و همسر خير.خلاصه يواش يواش موتور غر غر ما شروع شد به استارت زدن.

اکثر مغازه داران خوش برخورد هستند و با حوصله جواب شمارا مي دهند ومثل مغازه داراني نيستند که وقتي قيمت ازشون مي پرسي حتما بايد خريد کني و گرنه بايد با نگاه سنگين و غضبناک فروشنده مغاره رو ترک کني.

کلا محصولات به چند دسته تقسيم مي شدند تا اونجايي که من ديدم:

سفال هاي طرح مينا کاري که داراي طرح ها بسيار ظريف و زيباي برجسته اي هستند و نقوش سنتي روي آنها کار مي شود و رنگ پس زمينه آنها آبي روسن يا آبي تيره  و قهوه اي و کرم مي باشد

سفال هاي ساده و يک دست  که داراي سطح صيقلي و صافي مي باشند و رنگ هاي آبي , کرم , سبز و قرمز رنگ هاي اصلي اين نوع سفال ها مي باشد.کاسه , کوزه ,بشقاب  , اجيل خوري , و…. از انواع محصولات اين نوع سفال ها مي باشد

دسته بعدي مجسمه ها  و شمايل هاي قديمي که از روي نمونه  هاي اصلي قديمي  چند هزار سال قبل  ساخته شده اند و نکته  جالب وجود طرح  نمونه قديمي به صورت يک تصوير کوچک همراه نمونه مشابه سازي شده مي باشد که بر خلاف همسرم من از اين کارها خيلي خوشم اومد و جند تا خريدم.

و دسته ديگر محصولات که به وفور هم ديده ميشد محصولات چيني بود .البته چيني نه چيني.منظورم محصولات کشور چين بود که بعيد نيست به زودي مانند فرش کاشان که در چين هم توليد ميشود سفال هاي لالجين هم از چين وارد شوند.

نکته جالب ديگر وجود کارگاه هاي ساخت سفال بودند که امکان بازديد از انها وجود داشت و مي توانستيد ساخت يک کوزه را ازنزديک ببنيد که خالي اط لطف نيست که ما به علت ذيغ وقت از ديدن کازگاه ها صرف نظر کرديم و با يه مشت خنز پنزر به قول پدر برگشتيم که به علت ريز بودن من هيچ وقت دقيقا نفهميدم منزل چي خريده از لالجين به جز چند تا شمعدون.

در نهايت ساعت تقريبا ?? رسيدم به منزل , البته اون منزل نه اين منزل, و تجربه جالب و خاطره انگيز بود که حتما دلم مي خواهد يک بار ديگر به لالجين برم و دوباره از ديدن اون همه رنگ لذت ببرم.اميدوارم اين نوشته شما رو هم ترغيب به بازديد از لاله جين شهر سفال ايران بکنم.

تو سفر بعدي حتما مي خوام معني اسم اسن شهر؟؟؟نوع و روش سفال سازي ؟؟اقتصاد و بازار خارجي و داخلي  و غذاي محلي و رسم ورسومشون را بيشتر بشناسم.

About گروه مقاله نویسی کادوکارت

در کنار کمک به تولد مجموعه کادوکارت , نوشتن جز دغدغه های همیشگی ایشان می باشد.

پست هاي مشابه

2 Comments

  1. kadocard می‌گه:

    خیلی جالب بود .ممنون

  2. تهرانی می‌گه:

    لالجین پایتخت سفال ایرانه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *